Foto ©PeterUytdehage

All the way from Groningen

Hoe leuk kan een Meet & Greet zijn? Nou erg leuk dus! Gisteren was Neerlands bekendste schoenontwerper Jan Jansen in het Schoenen Museum voor zo’n Meet & Greet. En dat er behoorlijk wat mensen zijn die graag eens kennis wilde maken met Jan, bleek wel uit de opkomst. Om 11.00 uur ’s ochtends stonden de eerste belangstellenden (all the way from Groningen!) al binnen. Helaas zou Jan pas om 13.00 uur komen en hadden de Groningers verplichtingen elders. Jammer maar helaas.

Jan en Tonny Jansen met vrienden

Complimenten van Jan Jansen

Gelukkig hadden veel andere mensen de uitnodiging wel goed gelezen. Binnen de kortste keren stond de centrale ruimte van de expositie Complimenten van/aan Jan Jansen helemaal vol. Jan en Tonny Jansen hadden amper de tijd om de expositie goed te bekijken. Tot mijn grote opluchting én vreugde waren ze allebei heel enthousiast over de tentoonstelling. Niet dat we zelf niet tevreden zijn, integendeel zelfs, maar je wilt toch graag dat degene die in de schijnwerpers staat ook content is!

Luxy by Jac Bergmans 1964

Leuke anekdotes

Na een kort welkomstwoordje vertelde Jan een aantal leuke anekdotes over zijn beginjaren als schoenontwerper. Na een stage bij schoenfabriek Neerlandia in loon op Zand (NB) en een stage in Rome waar hij leerde schoenen met de hand te maken, vestigde Jan zich in 1964 samen met Tonny in Amsterdam waar hij een atelier in handgemaakte schoenen begon. In 1968 kon hij een winkelpand in de Runstraat huren. Om deze winkel van voldoende voorraad te voorzien – in zijn atelier maakte hij slechts enkele paren per week – vroeg hij Koos Bergmans om hulp. Bergmans was destijds een bekende schoenproducent. Onder de naam Jac Bergmans produceerde hij diverse  schoenlabels waaronder Luxy, Shulips en Pinocchio. Jan was het beu om schoenen volledig met de hand te maken én er nog steeds niets aan te verdienen en polste bij Bergmans wat het hem zou kosten om schoenen in een kleine serie te laten vervaardigen. Bergmans bood aan de serie in consignatie te leveren zodat Jan pas hoefde af te rekenen als de schoenen verkocht waren. Hoeft niet vermeld te worden dat Jan hier bijzonder blij mee was en dat ook uitsprak. “Echter” zei hij; “ik heb nóg een klein probleempje. Ik moet namelijk nog ƒ4800,- sleutelgeld betalen en die heb ik ook niet!” Bergmans was de beroerdste niet en bood aan hem het geld te lenen. Aldus kon Jan’s winkel geopend worden en daar bleef hij Bergmans dan ook altijd dankbaar voor.

Fraai uitgedoste fan

Naakttekeningen

Behalve schoenfabrikant was Koos Bergmans ook een begenadigd kunstenaar. Eind jaren ’90 exposeerde Bergmans zijn naakttekeningen in het Schoenen Museum. Een deel van deze tekeningen maakte hij al in zijn jeugd in Parijs. Dit deed hij echter stiekem omdat zijn ouders het niet te weten mochten komen. Bergmans had ten tijde van de tentoonstelling al een zeer respectabele leeftijd bereikt maar toen Jansen hem vertelde hoe fantastisch hij Bergman’s kunst vond antwoordde hij met krakende stem; ‘Jaha, misschien wordt het nog wel eens wat!”

De lillijkste schoen van allemaal: Tonny. !964

Lillijke schoen

Een andere anekdote waarin het Schoenen Museum een rol speelde, was de volgende: omstreeks 1964 deed Jansen mee aan een schoenontwerpwedstrijd voor jonge ontwerpers. Alle inzendingen werden tentoongesteld in het Schoenen Museum. Jan had zijn thans wereldberoemde pump ‘Tonny’ ingezonden. In het museum aangekomen liep hij in één streep door naar zijn eigen schoen. Alwaar hij van de direct aangesnelde suppoost in onvervalst Brabants te horen kreeg; ‘ Ja meneer da’s de lillijkste die we hebben!’

Trouwe schare fans

Uiteraard hadden veel aanwezigen voor de gelegenheid hun mooiste Jan Jansen schoenen aangetrokken. Fantastisch om al die liefhebbers met hun prachtige schoenen bij elkaar te zien. Hoeveel schoenenontwerpers zullen zo’n trouwe schare fans hebben?